21-ci əsri bundan gözəl ifadə edən söz yəqin ki, ola bilməz. Byung-Chul Han “Yorğunluq toplumu” kitabında yazır ki, əvvəllər cəmiyyət YOX-ların hökmü altında idi. Bu cəmiyyətə nizam-intizam, disiplin cəmiyyəti demək olardı. 21-ci əsr cəmiyyəti isə YOX-un deyil, BƏLİ-lərin hökmü altındadır. Yəni indi insan övladına “sənə hər şey olar, nə istəsən edə bilərsən, sən hər şeyi bacararsan, istədiyin hər şeyə BƏLİ, BƏLİ, BƏLİ!
Bu “bəli”lər insanın içinə zor gücü ilə nəyisə etdirməyə deyil, yeridilmiş motivasiya, performans dalınca qaçma həvəsi nəticəsində öz xoşu ilə sanki öz istədiyini edirmiş hissi yaradır. Əvvəllər qamçı ilə döyürdülər, həbsxanaya atırdılar, indi isə “parıltılı məqsədlər” dalınca öz xoşu ilə qaçmağa çalışan adamlar yetişdirirlər. Hər ikisi də şiddətdir. Biricisi neqativ şiddətdirsə, ikincisi pozitiv şiddətdir.
Pozitiv şiddətin olduğu indiki zamanda ovlayan da ovlanan da eyni insandır. İstismar edən həm də istismar ediləndir.
